МАСТАЦКА-КАНСТРУКТАРСКІ ПРАЕКТ. Кампанавальныя схемы

Кампанавальныя схемы ужываюць для больш поўнага расчынення задумы праекта пры абмежаванай наменклатуры вырабаў, на аснове выкарыстання ўніфікаваных элементаў мэблі. Гэтыя схемы ў выглядзе планавальных прапаноў выконваюць рознымі графічнымі сродкамі малюнка. Колькасць схем і іх памеры вызначаюцца аптымальнай колькасцю варыянтаў і камбінаторыкай.

Перспектыўны малюнак выраба, групы мэблі ці інтэр'еру дапамагае мастаку-канструктару і замоўцу прадставіць агульнае аб'ёмна-прасторавае рашэнне задуманага, дазваляе атрымаць на паперы ўмоўны малюнак выраба. Перспектыва выконваецца або на планшэце разам з агульнымі выглядамі, або асобна.

Пры пабудове перспектывы галоўнымі задачамі з'яўляюцца правільны выбар пункта гледжання (мал. 85), вызначэнне кута зроку і адлегласць да аб'екта і вышыні гарызонту (мал. 87). Ад правільнага выбару пункта гледжання залежыць характар успрымання перспектывы (яе спакойны выраз ці дынамічнасць, урачыстасць, ураўнаважанасць, асіметрычнасць і т. д.). Пры блізкім размяшчэнні пункта гледжання да пярэдняга плану скажаецца глыбіня памяшкання, пры занадта далёкім - прадметы нагрувашчваюцца адзін на аднаго, становяцца плоскімі. Сярэдняй адлегласцю, пры якім можна лічыць выбар перспектывы ўдалым, будзе падвойная шырыня плоскасці сцяны памяшкання.

Найлепшым кутом зроку, якая характарызуецца адлегласцю гледача да маляўнічай плоскасці, з'яўляецца кут роўны 28°. Пры пабудове перспектывы адзінкавых вырабаў мэблі і інтэр'ераў памяшканняў лінію гарызонту варта праводзіць на ўзроўні вачэй прысутнага чалавека (1200 мм). У інтэр'ерах грамадскіх памяшканняў з высока размешчанымі перакрыццямі гарызонт варта ўсталёўваць на ўзроўні вачэй чалавека ў становішчы стоячы (1600 мм) ці вышэй.